fbpx

Wpisz aby wyszukać

Zabiegi stomatologiczne ze znieczuleniem u dzieci – stomatologia dziecięca

Udostępnij

Zdrowe zęby mleczne to skarb. Ich przedwczesna utrata związana z zaniechaniem leczenia ciągnie za sobą lawinę konsekwencji. Zaczynając od utraty estetyki, poprzez zaburzenia w odżywianiu, a na sytuacjach bólowych kończąc. Bez wizyty u stomatologa nie cofniemy choroby, a co gorsza, chore zęby mleczne będą zarażać pojawiające się zęby stałe. Te drugie powinny służyć do końca życia, dlatego nie można dopuścić, aby powstały w nich ubytki. Lecząc zęby mleczne i zapobiegając w ten sposób bolesnym powikłaniom spowodowanym próchnicą, zwiększamy te szanse.

Pierwsza wizyta u stomatologa

Wielu rodziców odkłada pierwszą wizytę swojego dziecka u dentysty ze względu na własne nieprzyjemne doświadczenia. Wiadomo, że dziecko odczuwa emocje inaczej, często silniej. Nie zawsze jesteśmy w stanie przewidzieć jego reakcję. Kilkuletnie dziecko odwiedzające gabinet po raz pierwszy, znajduje się w nowym, nieznanym otoczeniu, w mało komfortowej pozycji, w obecności nieznanego specjalisty. Zabiegi są wykonywane narzędziami, których dziecko nigdy wcześniej nie widziało.

Dlatego tak istotne jest wcześniejsze przygotowanie dziecka do planowanego leczenia zębów. Takie postępowanie to premedykacja.

Polega ono na rozmowie informującej o przebiegu wizyty. Rozmowa ma na celu usunięcie niepokoju, jaki towarzyszy dziecku, zapoznanie z postępowaniem w trakcie wizyty u dentysty i przygotowanie do leczenia.

W leczeniu stomatologicznym niestety nie zawsze udaje się uniknąć bólu. Wszelkie procesy zapalne dziejące się w zębie i jego otoczeniu powodują duży dyskomfort, który nie ustąpi bez interwencji stomatologa. Aby złagodzić ten ból, stosuje się leczenie zębów pod narkozą. Stosowanie znieczulenia ma również inny aspekt – usuwa strach dziecka przed stomatologiem i zabiegiem oraz skraca czas trwania wizyty.

UWAGA! W obecnym czasie znieczulenie można podawać nawet najmniejszym dzieciom, oczywiście w odpowiednio dobranej dawce. Można je podawać dziecku podczas leczenia zębów zarówno mlecznych, jak i stałych.

Znieczulenie dla dziecka podczas zabiegu stomatologicznego

UWAGA! Dziecko może otrzymać znieczulenie takie samo jak dorosły – oczywiście w odpowiednio dobranej dawce.

Rodzaje znieczuleń:

  • Miejscowe –jest to najczęściej stosowane znieczulenie, podawane podczas wielu prostych zabiegów stomatologicznych, czasem także podczas badań kontrolnych. Powoduje chwilowy brak odczuwania bólu, temperatury i dotyku na określonym, niewielkim obszarze w jamie ustnej. Podawane jest w okolicy zęba, który ma być leczony. Zaczyna działać kilka minut po podaniu. Nie powoduje utraty świadomości.
  • Znieczulenie ogólne – musi być podawane przez anestezjologa. Stosuje się je podczas złożonych zabiegów, zabiegów chirurgicznych, a także w  trudnych przypadkach, np. u dzieci nadwrażliwych, nadpobudliwych czy niepełnosprawnych. Może być podawane dwoma sposobami: wziewnie lub dożylnie – czasami łączy się te metody. Dziecko nie pamięta zabiegu. Po zabiegu pozostaje na obserwacji, aż do pełnego powrotu świadomości. Do domu powinno wrócić pod opieką osoby dorosłej.
  • Złożone – jest to działanie miejscowe uzupełnione środkami uspokajającymi, czyli sedacją.

Znieczulenia miejscowe – rodzaje

Znieczulenia miejscowe dzielimy na:

  • powierzchniowe – przed podaniem znieczulenia stomatolog smaruje miejsce, w którym zamierza wkłuć igłę, maścią, żelem lub stosuje aerozol, aby zapobiec niemiłym odczuciom związanym z podawaniem znieczulenia. Czasami podaje się je przy drobnych zabiegach (np. wyrwaniu chwiejącego się zęba mlecznego) lub czynnościach stomatologicznych (np. zakładaniu formówki),
  • nasiękowe – ten rodzaj znieczulenia wprowadza się do tkanki. Stosuje się je do wyrywania zębów i podczas leczenia zębów górnych i siekaczy dolnych,
  • przewodowe – to takie, które podaje się w pobliżu pnia nerwu. Zapewnia ono działanie na dużym obszarze przy podaniu małej ilości środków. Stosowane jest głównie podczas leczenia zębów dolnych,
  • śródwięzadłowe – wstrzykuje się do szpary ozębnej za pomocą specjalnych strzykawek ciśnieniowych. Powoduje ono brak czucia i bólu w obrębie jednego zęba.

Czym jest sedacja

Sedację możemy uzyskać za pomocą:

  • gazu rozweselającego, czyli mieszaniny dwutlenku azotu i tlenu, który powoduje u dziecka miłe uczucie odprężenia, czasem stan półsnu. Wycisza, usuwa lęk, a także ból. Podawany jest za pomocą maseczki zakładanej na nos,
  • leku, o podaniu którego decyduje lekarz.

UWAGA! W sedacji dziecko zachowuje kontakt z lekarzem. Jest to najczęstsza metoda stosowana przez stomatologów dziecięcych.

Najczęściej przed leczeniem, dziecko dostaje maseczkę (o aromacie truskawkowym lub pomarańczowym), którą zabiera do domu i pod kontrolą rodziców ćwiczy zakładanie i oddychanie. Dzięki temu jest prawidłowo przygotowane do wizyty u dentysty.

Inne rodzaje znieczuleń

Do bardziej wyrafinowanych sposobów znieczulenia należą urządzenia do znieczuleń komputerowych. Tutaj narkoza podawana jest za pomocą przyrządu w kształcie bardzo cienkiego długopisu lub, jak kto woli, różdżki. Ten kształt zapewnia całkowitą swobodę i precyzję ruchu w trakcie pracy oraz eliminuje strach przed strzykawką i igłą.

Lekarz ma do dyspozycji kilka prędkości podawania znieczulenia. Dzięki temu płyn wolniej rozchodzi się w tkankach. Daje to dwie korzyści. Po pierwsze fizjologiczne tempo podawania i rozchodzenia się płynu powoduje, że nie wywołuje on odczuć bólowych. Po drugie, zazwyczaj już po podaniu kilku pierwszych kropli płynu następuje znieczulenie, dzięki czemu podczas reszty procesu pacjent ma odczucie podobne do nacisku palcem na dziąsło. Niestety nie u każdego pacjenta można zastosować ten rodzaj znieczulenia.

Znieczulenie skutki uboczne

Objawy niepożądane i skutki uboczne znieczulenia:

powikłania ogólne:

  • omdlenie – krótkotrwała utrata przytomności z zachowaniem krążenia i akcji serca. Przyczyną może być silny strach lub bodziec bólowy,
  • odczyn toksyczny – następuje po podaniu środka znieczulającego w zbyt wysokim stężeniu, za dużej dawce lub na skutek indywidualnej reakcji alergicznej. Występuje pobudzenie, drętwienie języka, zaburzenia widzenia, drgawki i skurcze mięśni. W skrajnych przypadkach może wystąpić śpiączka. Ostre odczyny toksyczne mogą doprowadzić do niewydolności oddechowej, a nawet do zgonu.

powikłania miejscowe przeważnie spowodowane złą techniką podania znieczulenia:

  • uszkodzenie nerwu czuciowego,
  • krwiak tkanek,
  • miejscowe niedokrwienie tkanek,
  • porażenie nerwów ruchowych,
  • zainfekowanie organizmu podczas iniekcji znieczulenia,
  • ból po zabiegu,
  • uszkodzenie wargi,
  • złamanie igły przez gwałtowny ruch pacjenta,
  • niedostateczne znieczulenie.

UWAGA! Zdaniem rodziców jest znalezienie specjalisty, który zadba o dobrą atmosferę podczas leczenia.

Materiał nie stanowi i nie zastąpi porady lekarskiej.

Tagi::

1 komentarz